Wat is het toch een hartverwarmend stel goedzakken hè, het bestuur van AFC Ajax NV. Eerst al redelijk schappelijke seizoenkaartprijzen bieden om Ajax zo snel alweer eens naar de zo gedroomde Champions League geloodst te zien worden en vervolgens deze kans uit duizenden ook nog betaalbaar houden, zodat er straks ook nog een paar níet-miljonairs op een gammel klapstoeltje in een ijskoude (want de 'r' komt weer in de maand) ArenA zitten.
Stel dat het mannenkoor van de plaatselijke dorpsvereniging zeventien keer per jaar in de lokale stadsschouwburg optreedt en je een abonnement kunt kopen dat toegang geeft tot al die concerten. Dan verschijnt het bericht in de krant dat op datzelfde podium ineens de uit de dood opgestane Elvis Presley, Luciano Pavarotti en Frank Sinatra elk een avond voor hun rekening zullen nemen. Dat is zo ongeveer de verhouding Eredivisie-Champions League anno 2010.
Geeft dus een geruststellend gevoel, dat de Ajax-directie de mensen die bijna altijd en overal hun club steunen de gelegenheid geeft erbij te zijn nu het miljoenenbal weer eens in Amsterdam neerstrijkt. Sympathieke geste, die kaartprijzen. Immers, Ajax-Willem II wordt toch ook ieder jaar weer duurder.
Nu even serieus; het is natuurlijk volslagen mal hoe de wereld in elkaar zit. Mensen wier harten kloppen voor hun trots, hun Ajax, die altijd en overal, en zeker in de afgelopen donkere periode, waarin de ene na de andere seizoenkaart duurder werd en ze ook tal van andere teleurstellingen moesten slikken, worden nu zo een poot uit gedraaid. Ouderwets flessen trekken. Bedriegen. Stelen. Oplichten. Geef het een naam, maar houd op met zeuren en betaal.
Die Arena zal hartstikke vol zitten als die knusse avondjes tegen AC Milan, Auxerre en Real Madrid zich aandienen. Dat is echter geheel niet de verdienste van Ajax. Vorig seizoen was het bij vlagen heel erg leuk, maar geen kampioen betekent nog altijd: niet goed genoeg. En dat de Champions League is behaald? Goh, als je doelstelling is dat elk jaar na te streven mocht dat onderhand wel eens gebeuren ja.
Neemt niet weg dat het onwaarschijnlijk barstte van de vreugdetranen, vorige week woensdag. In een stampensvol stadion genoten Ajacieden in alle soorten en maten met volle teugen van de sfeer en de wedstrijd. Wildvreemden knepen elkaar in de wangen, ramden elkaar op de schouder of tuimelden met elkaar een paar rijen naar beneden de trap af, het maakte allemaal niets uit.
Echter is een week later die stemming totaal omgeslagen. Dat wordt in overvolle café's turen naar bibberende schermen, thuis de bank en de tv claimen of een maand konijnenvoer eten en een 'Passe-par-tout' halen. Dan ligt de prijs voor een wedstrijdkaartje gemiddeld op niveau-broekspijpen-oprollen. En tja, niet iedereen legt dat zomaar opzij, andersom moet je je voorstellen dat je vrouw thuiskomt en zegt 'Ik heb drie Louis Vuitton-tassen gehaald voor de prijs van twee en driekwart!...'
Al past bij deze absurde prijsstelling meer 'drie wedstrijden voor de prijs van slechts acht!'. Want dat is het, gewoon een halve seizoenkaart die je op kan hoesten.
Bij deze alvast een goed bedoeld advies voor Feyenoorders, waarvan is bekend dat hun club zo'n beetje vier keer erger in de shit zit dan Ajax: die Champions League is toch ook niet alles.
