Geschreven door Paul Baaijens - 25 maart 2011 11:41 - Bron: www.ajaxinside.nl
De affaire Johan Cruijff en Ajax is gisteren weer nieuw leven ingeblazen. Ik zal de eerste zijn die de komst van oud-voetballers binnen Ajax toejuicht. Of dat nu in de RvC, de ledenvergadering of in één of andere platform is, dat zal mij een worst wezen. Ajax heeft de afgelopen jaren veel ingeboet aan imago, in Nederland én in Europa. Hoe meer oud-voetballers er terugkomen, hoe beter. André Bergdolmo met een standje broodjes Noorse zalmfilet bij ingang Noord? Prima!
En dat op zondagmiddagen Marko Pantelic met een grote, gietijzeren braadpan gekruide çevapcici klaarmaakt voor de harde kern? Geen enkel probleem.
Maar je moet niet denken dat je als oud-voetballer ongenaakbaar bent. Johan Cruijff is Dr. Oetker niet. Hij heeft Ajax niet uitgevonden. Het was een begenadigd voetballer, dat ontkent niemand, maar Johan moet niet denken dat hij vanwege zijn verleden en zijn Ajax-hart maar even de boel binnen Ajax kan gaan regelen. Zo werkt het niet Johan. Ook zijn marionet Dennis Bergkamp bleek behoorlijk geshockeerd van het feit dat Ajax geen gebruik wilde maken van hun geweldige expertise. Ze gaan er maar klakkeloos vanuit dat hun staat van dienst in de voetbalwereld een vrijbrief is voor volledige controle binnen Ajax. Arrogant vind ik het.
Aan de andere kant: de bestuursleden van Ajax. Ook niet helemaal zuivere koffie. Wat mij persoonlijk het meest stoort, is dat Ajax op het moment wordt geleid als een bedrijf. Kijk naar de toegangsprijzen van de Europese wedstrijden dit seizoen. De echte supporters werden gewoon genaaid door Ajax. Het bestuur wist dondersgoed dat hoe hoog ze de prijzen ook maakten, de echte supporters er toch wel voor zouden betalen. Matennaaiers, dat zijn het. Er waren ook nog genoeg mensen die het vertikten om mee te gaan in de prijzenoorlog, wat resulteerde in halflege stadions tegen Anderlecht en Spartak Moskou. Ajax moet weer een club worden en dat lukt niet met de personen die nu in het bestuur zitten.
Dan de algemeen directeur en samen met Johan Cruijff hoofdpersoon in deze hele affaire. Rik van den Boog wordt steeds vaker bestempeld als een notoire leugenaar die met de dag van opinie verandert, maar deze beslissing kun je hem niet kwalijk nemen. Van den Boog heeft de voetbaltechnische aanbevelingen als waardevol erkend, dat heeft hij ook aangegeven, maar hij kan de regie nu eenmaal niet uit handen geven aan een aantal oud-voetballers die het te hoog in de bol gekregen hebben.
Van den Boog ziet prima in dat de knowhow van Jonk, Bergkamp en met name Cruijff op voetbalgebied van toegevoegde waarde is. De heren bestuursleden zijn bang voor hun positie binnen de club, maar als ze het slim aanpakken dan hoeft dat helemaal niet. Als je de oud-voetballertjes met satijnen handschoentjes behandeld, dan kunnen er heus wel compromissen gesloten worden. Voetballers zijn nou eenmaal dom (dat Edouard Duplan de Ethica van Spinoza leest, is een uitzondering). Het alleen maar afkeuren van de ideeën van Cruijff en consorten is niet de oplossing.
Beiden partijen moeten wat water bij de wijn doen: zo moeilijk is dat niet! Ze moeten op zoek naar complementariteit en hun trotse ego’tjes eventjes onder de ArenA parkeren.
Berg de stoere uniformpjes en plastic geweertjes op en stop met oorlogje spelen.
