article placeholder

Column: ‘Godverdomme en jezus, wat was het slecht’

Na drie rondjes door het Twentse land en omstreken, waarbij de plaatselijke snelwegen keer op keer zijn afgezet om de stoet bussen met Ajax-supporters voor te laten gaan zijn we vlak voor de aftrap aangekomen op de parkeerplaats van de Grolsch Veste. Het lijkt wel alsof er zonder politiebegeleiding niet eens meer kan worden ingeparkeerd door die buschauffeurs en zelfs mét gaat het al moeilijk genoeg. Het lijkt uren te duren, maar dan mogen we toch eindelijk uitstappen. De ergernis over dat achterlijke en omslachtige gedoe om supportersrellen te voorkomen is nog niet voorbij of de wedstrijd begint dus al, met alle gevolgen van dien voor de gemoedstoestand van de meeste diehards. Met een blik die kruist tussen wanhoop en spot buigt een man al zo lang als de tweede helft duurt voorover, alsof de spelers op het veld hem dan letterlijk kunnen verstaan. "Héééy, Enoh, wat ben jij een teringlijer! Ga eens wat doen! Je kan alleen maar ver-de-di-gen, gódverdómme!" De Kameroense balafpakker speelde inderdaad niet best. Het leek alsof in het in Afrikaanse land al Sinterklaas wordt gevierd, zoveel ballen leverde Eyong Enoh in bij de tegenstander. Gregory van der Wiel moest het al in de eerste helft behoorlijk ontgelden. "Greg, wat doe je nou!? Speel die bal eens af, jezus christus! Wil het weer veel te mooi doen, moet je nou kijken!" Ajax kon tegen FC Twente de koploper achterhalen, maar in plaats daarvan werd het zelf op een dubbele achterstand gezet. De duurste ploeg van de Eredivisie zit alwéér, voor het zesde seizoen op rij (!), in een moeilijke achtervolging op het kampioenschap en op zichzelf. PSV kocht slim in en verdedigde zich vier keer op rij naar de titel, terwijl AZ met een ploeg die bestond uit voor weinig geld gekochte en met wurgcontracten gebonden spelers verleden jaar oppermachtig was. Dit jaar is FC Twente, dat voor een habbekrats een heel leuk ploeggie bij elkaar heeft geharkt, verreweg de meest constante formatie op de vaderlandse velden. En Ajax? Dat moest jammer genoeg na een kwartier spelen verder zonder spits, want Pantelic werd vervangen door Miralem Sulejmani. De kleine Serviër werd weliswaar eerst nog toegezongen door het bomvolle uitvak, waar mensen elkaar zoals altijd weer op de trappen verdrongen. Maar de mopperende man spreekt de kleine 'Mickey' toe alsof het zijn bloedeigen zoon is. "Hé Sulejmani, wat ben jij een ergernis zeg! Doe eens méé. Ja, blijf maar weer achter je man", met vanzelfsprekend een orkaan van scheldwoorden erachteraan, doorspekt met godverdomme's en jezus christussen. "Wat zijn jullie een stelletje sukkels!" Ditmaal is het even niet Ajax, maar een groep supporters zelf die onderwerp is van de hoon. "En maar blijven kankeren op Pantelic die elke bal tenminste vasthoudt! En maar blijven janken over die Dario Cvitanich die helemaal niets kan, laat staan een bal vasthouden!! Gódverdomme! Rot toch op!" De van woede kokende supporter heeft blijkbaar een uitgesproken voorkeur voor wie er in de spits moet staan. Van Cvitanich ontbrak trouwens wederom ieder spoor. "Zijn we daar nou godverdomme zes uur geleden voor uit Amsterdam vertrokken? Om nul schoten op doel en nul geslaagde acties te bekijken? Wat een ellende, we kunnen er net zo goed mee stoppen", is een ander veel gehoord commentaar tijdens de wedstrijd in Enschede. Ajax staat met 1-0 achter door een gigantische dekkingsfout van Van der Wiel, maar er is niemand die de spreekwoordelijke handschoen oppakt en de schouders eronder zet, waardoor Twente alles makkelijk kan verdedigen. Tot ongenoegen en frustratie van alles met Ajax-bloed. Maar dat is overbodig te zeggen. De sfeer blijft daarom kil. Los van elkaar moppert en zeikt iedereen er een beetje op los, liedjes komen nauwelijks van de grond. Pesterig zingen de Twentse supporters, die voor de verandering eens wat aandacht besteden aan de bezoekende partij, dat er helemaal niets is in Amsterdam. Fluittonen die klinken als gillende keukenmeiden en andere vuurpijlen herinneren nog lichtjes aan de vuurwerkramp, maar deze provocatie van Ajax-zijde bloedt nog sneller dood dan het spel van de Godenzonen. Geen waardig schot op doel gelost na rust en geen schietkans gecreëerd. Om over mooie acties en combinaties maar te zwijgen. Dan moet je met het mes tussen de tanden spelen, je voet er ten allen tijden gewoon tussen prakken. Het been nooit en te nimmer terugtrekken. Maar behalve de weer perfect spelende Toby Alderweireld is er niemand die dit credo omzet in daden. En dus, hoewel ze er niets mee te maken hebben, zijn jezus christus en god de meest gehoorde namen op de tribune. Het scheelt dat terug bij de ArenA er wel in één keer kon worden ingeparkeerd.
article placeholder

Column: Er was eens een Klassieker…

Wat is dat toch lullig. Bijna iedereen geeft Job Cohen de schuld van de straf die Ajax- en Feyenoord-supporters hebben gekregen (voor wat eigenlijk? Er was niets aan de hand vorig jaar) door niet meer naar elkaar af te mogen reizen. Maar ik verdenk vooral de Rotterdamse entourage ervan burgervader Ahmed Aboutaleb bijna wanhopig deze wanmaatregel te hebben ingefluisterd. Reden 1: Bij de jaarlijkse vernedering door Ajax in de Kuip kunnen ze zo ongestoord samen treuren zonder blije gezichten te hoeven zien. De Klassieker is sportief al geen gelijkwaardige wedstrijd meer, dus daarom ook maar alleen thuissupporters op de tribune. Dat het zal schelen in politie-kosten zal iedereen worst wezen. Maar de belangrijkste reden, reden 2, is dat bij de ook al jaarlijkse totale afslachting in de Amsterdam ArenA ze niet meer vrijwillig te kijk worden gezet. Het was elk jaar natuurlijk dezelfde traditie. Eerst komen ze nog schuimbekkend 'Hamas, Hamas, Joden aan het gas' zingend de trein uit, die altijd expres in het zicht van de opwachtende Ajax-fans wordt geparkeerd. Om vervolgens het gepruts van hun mislukte werkvoetballers te moeten aanzien, die worden scheel getikt door de rasvoetballers uit Mokum. En dan is de vernedering na afloop compleet, doordat die 1.600 mensen uit Rotjeknor nog een tijdje opgesloten zitten in hun vak en door 50.000 winnaars worden uitgejoeld, zonder dat daar kwetsende spreuken tussen zitten. Hoe minder kwetsend, hoe dieper het raakt. Ik gok dat Job Cohen met pijn in zijn hart heeft toegestemd om dit soort taferelen de komende vijf jaar te verbieden, want anders zou het wel een hele hypocriete nepsupporter zijn. Bij een beetje Ajacied staat feestvieren op het Leidseplein op 1, maar op de tweede plaats komt al snel de volmaakte geluksdag wanneer '010' een pak op de broek krijgt in Amsterdam. En wat had dat mooi kunnen zijn gisteren. Dat ploegje van Mario Been miste weliswaar zijn beste aanvallers, maar het pak slaag was er niet minder om. Nadat beide ploegen iets later dan gepland het veld opkwamen (de laatste klanken van de Ajax Marsch waren allang door de hoekgaten van de ArenA verdwenen, het dak was namelijk dicht) en Vak 410 dus twee keer haar welgemeende en treffende statement moest maken - 'Een Klassieker zonder kleur', begeleid door een helemaal wit doek dat over alle hoofden heen ging - kon het verpeste feestje beginnen. Helaas zit er nog een extra vervelende keerzijde aan het ontbreken van bezoekende supporters. Wanneer de woede zich niet kan richten op een vijand, moet die af en toe gekoeld worden op mensen van Ajax zelf. Of het nou directeur Rik van den Boog was die om vreemde redenen werd uitgefloten bij zijn speech voor Thomas Vermaelen, Marko Pantelic die het ondanks drie assists moest ontgelden of zelfs mede-supporters die met elkaar op de vuist gingen, het is allemaal onnodig. En dus werd winnen met 5-1 van de absolute aartsrivaal (maar helaas al sinds lang geleden geen directe concurrent meer) niet meer dan een leuk en aardig resultaat waarvoor Ajax verdiend applaus kreeg, maar het beetje 'extra's' ontbrak. Natuurlijk speelde Ajax een heerlijke pot en uiteraard had Feyenoord daar weinig tegenover kunnen stellen, maar het echte genieten na afloop was niet mogelijk. Het uitvak zat wel helemaal vol, maar dan met dagjesmensen in plaats van met haat vervulde Rotjeknorrers. En dan te weten dat dit nog minstens vier jaar zo doorgaat. Dat kan niet anders dan bedacht zijn door mensen met een Feyenoord-hart.
article placeholder

Column: Voorbij het scorebord; een positief geluid

Zuur. Een beter woord om de apotheose van Anderlecht – Ajax te beschrijven is er niet. Legear zorgde in de 85e minuut voor de onverdiende 1-1 op het scorebord. Het scorebord. Dat ding dat voor veel fans tegenwoordig allesbepalend is. Het is dan ook niet gek dat vele Ajax fans na de wedstrijd in hun teleurstelling het forum op doken om hun club en spelers helemaal de grond in te stampen. In de regio staat Amsterdam bekend om haar afzeikcultuur, haar kritiek op alles, zelfs als het positief is. Vandaag konden de reacties van de fans het tegendeel niet bewijzen. Maar is al die negativiteit wel terecht? Laten we eens terugkeren naar het einde van vorig seizoen. Van Basten wist het niet meer, was volledig de weg kwijt. De ploeg die hij aan het begin van het seizoen onder zijn hoede kreeg was op geen enkel punt beter geworden. In de verste verte was er geen automatisme in het spel van de Amsterdammers te bekennen en vaak sloeg de paniek bij de minste geringste tegenslag al toe. Bovendien waren zijn aankopen Sulejmani en Sno volledig door het ijs gezakt en brak er onder zijn leiding geen jeugdspeler door. En van der Wiel en Vermeer dan? Vermeer deed het leuk, maar echt doorbreken deed hij nog niet. Van der Wiel brak wél door, maar had dit volledig aan zichzelf te danken. De instelling waarmee hij aan zichzelf werkte vanaf het moment dat hij vanuit de jeugd een stapje terug naar HFC Haarlem had gedaan mag voor elke jeugdspeler van Ajax als voorbeeld dienen. Maar het meest kwalijke aan de aanpak van Van Basten waren zijn god zegene de greep opstellingen. Geen enkele keer kwam hij met dezelfde opstelling als de week ervoor en zijn wissels waren vaak nog onbegrijpelijker. Het is dan ook niet gek dat hij een ploeg van eenlingen achterliet zonder zelfvertrouwen en zonder een gezonde professionele instelling. Niet voor niets ontstond er zelfs onder de spelers een breed gedragen roep om een ‘harde hand’. Van Basten deed het enige juiste, nam voor het eerst dat seizoen zijn verantwoordelijkheid en stapte op. En de gewenste harde hand, die kwam er. Martin Jol was de naam, en na een aantal seizoenen in het buitenland, groot de faam. Jol werd in het verleden in Nederland altijd wat onderschat, kreeg niet het krediet dat hem toe kwam. In het buitenland wist hij echter dubbel en dwars te bewijzen dat hij een toptrainer is. Menigeen was dan ook verrast dat Ajax in staat was geweest hem bij HSV weg te grissen. Jol staat, vooral door zijn tijd bij Tottenham, bekend als een harde en strenge trainer die daarentegen als geen ander spelers en fans voor zich kan winnen en met zijn maffiabaas uitstraling is hij een markant figuur in de voetbalwereld. Bovendien heeft Jol een hekel aan de misplaatste “nette pakken cultuur” die in de voetbalwereld haar intrede heeft gedaan en verschijnt hij regelmatig in pet en trainingspak ten tonele, zoals dat een echte trainer betaamd. Jol begon aan een zware klus. Zijn voorganger had hem een elftal in de maag gesplitst dat voor 40 tot 60% bestond uit spelers die (nog) niet bij Ajax thuishoren. Bovendien was de instelling van een aantal spelers slecht en ontbraken automatismen in hun geheel. Aankopen konden ook nauwelijks worden gedaan, doordat in het voorgaande seizoen met miljoenen was gesmeten voor de aankoop van Sulejmani. Geen misselijke klus dus, zeker aangezien Ajax al jaren ziek is tot op het bot. Jaren wanbeleid hadden van Ajax een bedrijf gemaakt, in plaats van de warme club die het ooit was. De jeugd was ver verwijderd komen te staan van de grote mannen en het aanstellen van oud-Ajacieden als jeugdtrainer werd belangrijker dan het werven van capabele mensen voor deze positie. En daar zit dan ook de kern van het probleem. Niet langer worden de automatismen van het Ajax spel nog ingeslepen vanaf 14, 15-jarige leeftijd, maar moet dit nog gebeuren in Jong Ajax, waardoor jeugdspelers veel moeilijker dan vroeger kunnen aanhaken bij het eerste elfal. Maar tot het overbrengen van deze automatismen zij deze oud-Ajacieden vaak ook niet eens in staat. Co Adriaanse zei het namelijk al eens ooit: een goed paard is nog geen goede ruiter. Wanneer je iets op jonge mensen wil overbrengen, dan is het van belang dat je hiervoor de pedagogische capaciteiten hebt en die leer je niet op een voetbalveld. Het is dan ook niet vreemd dat juist oud-leraren zulke goede trainers blijken te zijn (Van Gaal, Adriaanse, Jans). Maar dat was niet het enige probleem. De jeugdspelers waren ver van het eerste elftal af komen te staan, dat sinds een decennia naast de Arena trainde. Wanneer je juist diegenen, die je voor dat eerste elftal wil klaarstomen, hiervan scheid, dan zorg je ervoor dat zij het zicht verliezen op datgene waar ze dag in dag uit keihard voor werken om te bereiken. Wanneer je ziet waar je al die moeite voor doet, dan ben je vele malen gemotiveerder. Bovendien zal er nooit een clubgevoel ontstaan wanneer je de club opdeelt, je voed eerder de bedrijfscultuur, met haar afdelingen-structuur, waaraan het voetbal kapot gaat. Het was dan ook totaal geen verrassing dat het eerste wat Jol deed bij zijn binnenkomst het bijeen brengen van de gehele club op één plek was. De toekomst werd weer het bruisende hart van de club die eens wereldberoemd was om haar jeugdopleiding en clubliefde. Maar ook maakte Jol een statement door zich Rob Witschge en John van ’t Schip niet zomaar in de maag te laten splitsen. Witschge werd op een plek in de scouting neergezet waar hij geen schade kan berokkenen en Van ’t Schip lijkt inmiddels de boodschap begrepen te hebben en richting Australië te verkassen. Niet langer is het belangrijkste criterium voor een positie bij Ajax nog het hebben van een Ajax-verleden, kunde en vaardigheid staan weer centraal. Het tweede wat Jol deed was flink snijden in zijn selectie. Maar jaren wanbeleid zijn niet zomaar ineens weggewerkt, en dat ondervond Jol aan den lijven. Hij moet dan ook nog steeds spelers in zijn selectie dulden die hij liever kwijt dan rijk is. Men zit vast aan matige spelers met contracten die financieel niet bij hun status passen en hierdoor is het salarishuis in de afgelopen seizoenen enorm scheef gegroeid. Voor dit seizoen stond Suarez bijvoorbeeld 7e op de salarislijst en na de opwaardering van zijn contract is hij nog steeds niet de grootverdiener. Pas wanneer hier verbetering in komt kan Ajax grote stappen gaan maken. Tot die tijd zal Jol moeten roeien met de riemen die hij heeft en tot nu toe doet hij dat zeker niet slecht. In de drie maanden dat Jol nu hoofdverantwoordelijk is bij Ajax zijn er voor het eerst in jaren weer stappen voorwaarts te onderscheiden. Veel sneller dan menigeen had verwacht heeft hij de verdediging, vorig seizoen toch het grote zorgenkindje, op de rails gekregen. Hij heeft van de jongen Suarez een man gemaakt, die als aanvoerder de ploeg op sleeptouw neemt. Bovendien heeft hij met Eyong Enog en Demy de Zeeuw een blok op het middenveld gecreëerd, dat slechts door weinigen geslecht word. Alleen aanvallend is Ajax nog zoekende. Maar wanneer de verdediging staat als een huis, dan verlies je in ieder geval niet, en dat heeft Ajax sinds de wedstrijd tegen PSV dan ook niet meer gedaan. Sterker nog, zeven maal werd dit seizoen al de nul gehouden. De laatste jaren was de gang van de Ajax-fan van wedstrijd naar wedstrijd een angstige geworden. Het team was onberekenbaar en er kon tegen elke ploeg puntverlies worden geleden. Het tegenovergestelde is de laatste weken het geval. Langzaam maar zeker ontstaat het gevoel dat voor steeds minder tegenstanders gevreesd hoeft te worden. Steeds meer wedstrijden worden weer overtuigend en ‘gewoon zoals het hoort’ gewonnen. Ajax begint wedstrijden weer te domineren, de automatismen worden steeds meer zichtbaar en het zelfvertrouwen groeit met de week. En dan komen we terug bij vandaag, bij Anderlecht - Ajax. Misschien wel de beste uit-wedstrijd van het seizoen voltrekt zich voor onze ogen, en hoewel we misschien niet kregen wat we verdienden, bij vlagen speelden we de gedeelde kampioen van België en momentele koploper finaal van de mat. Er werd voor het eerst sinds jaren over meerdere schijven gecombineerd en zowaar kwamen er automatismen aan de oppervlakte te liggen. De rust waarmee, op die laatste 5 minuten na, werd verdedigd was inspirerend. Ajax maakt sinds lange tijd weer stappen vooruit, en hoewel het spel af en toe nog te wisselvallig is, hoeven we nog maar voor weinigen onder te doen, zeker in Nederland. Jol heeft in drie maanden tijd een aardverschuiving weten te bewerkstelligen. Wanneer de supporters het geduld kunnen opbrengen en hij 3 tot 5 jaar zijn werk kan doen, dan gaan we met zijn allen mooie tijden tegemoet en kunnen we hoge ogen gaan gooien. En hopelijk gaan de über-kritische Ajax fans dan weer eens verder kijken dan het scorebord, want er is zo veel meer dan wat absolute cijfers kunnen weergeven…
article placeholder

Column: De competitievervalsing van de KNVB

Het seizoen is inmiddels zeven wedstrijden gevorderd en het gaat in de top behoorlijk gelijk op. PSV, FC Twente, Feyenoord en Ajax staan binnen drie punten van elkaar en de bal is spreekwoordelijk rond en kan dus alle kanten op. Met de nivellering van het hedendaagse voetbal, draait winnen of verliezen vaak om details. Een speelschema zou geen invloed mogen hebben. De Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond lijkt daar anders over te denken en maakt het Ajax in de herfst extra moeilijk. Aan het begin van het seizoen is Ajax teleurgesteld in de KNVB. Na een uitwedstrijd in Groningen om het seizoen mee te beginnen, wacht twee weken laten PSV in Eindhoven. Vier dagen na de topper in Brabant speelt Ajax in de voorronde van de Europa League tegen Solvan Bratislava. Al met al een teleurstellend schema, vinden de Amsterdammers, die van mening zijn dat de voetbalbond meer rekening moet houden met de Nederlandse belangen in het Europese voetbal. ''Het is in het belang van het Nederlandse voetbal dat we in internationale wedstrijden punten halen,'' zegt Ajax bij monde van commercieel directeur Henri van der Aat. ''De zogenaamde coëfficiëntenlijst bepaalt op den duur hoeveel Nederlandse clubs mogen worden afgevaardigd aan de Europese toernooien. Het is jammer dat PSV en Ajax elkaar dan vlak voor een Europese wedstrijd ontmoeten.'' Ajax verloor overigens met 4-3 tegen PSV en wist enkele dagen later in de Amsterdam ArenA met 5-0 te winnen van Bratislava. Als Ajax in het begin van het seizoen al teleurgesteld was in de KNVB, dan kan ik me voorstellen dat ze woedend zijn over het programma van eind november / begin december. Ajax speelt dan namelijk achtereenvolgend tegen Dinamo Zagreb thuis, AZ uit, Feyenoord thuis, Dinamo Zagreb uit en FC Twente uit. Daarna ontvangen we ook nog even SC Heerenveen, dat misschien dit seizoen niet al te best is begonnen, maar waar we vorig seizoen wel twee keer van verloren hebben. Bert van Oostveen, directeur bedrijfsvoering van de KNVB, stelt aan het begin van het seizoen dat hij rekening moet houden met 413 knelpunten. Ik begrijp natuurlijk best dat het moeilijk is om een programma voor zoveel clubs passend te krijgen, maar het is toch wel uitermate vreemd dat Ajax zoveel lastige wedstrijd moet spelen als ze ook in Europa moeten voetballen. Dat kan de prestaties in de vaderlandse competitie en in Europa niet ten goede komen. Overigens is Ajax niet de enige ploeg die een zwaar speelschema heeft. Landskampioen AZ speelt in dezelfde periode in de Champions League twee wedstrijden tegen Arsenal en mag het daaromheen opnemen tegen FC Twente, Ajax, FC Groningen en Feyenoord. De Alkmaarders hebben dit misschien wel aan zichzelf te danken, want wilden bij de programmering niet als 'topclub' worden aangemerkt. PSV heeft het een stuk makkelijker. De Eindhovenaren spelen tweemaal tegen FC Kopenhagen, N.E.C., Vitesse, ADO Den Haag en Heracles Almelo. FC Twente speelt als enige club vier keer thuis in deze periode en heeft als tegenstanders AZ, Sheriff Tiraspol (2x), FC Groningen, Roda JC en Ajax. We mogen zachts gezegd dus wel concluderen dat Ajax niet het makkelijkste programma heeft. Drie seizoenen geleden hebben we kunnen zien dat een kampioensschap op details kan worden beslist. Toen liep Ajax op de laatste speeldag op één doelpunt de landstitel mis. En daar waar het verschil tussen de verschillende clubs steeds kleiner wordt, is het van onschatbare waarde dat de Koninklijke Nederlandse Voetbal Bond rekening houdt met alle belangen en enige schijn van competitievervalsing tegen gaat. Het is ze niet gelukt en daarom zou het van Ajax een topprestatie zijn, als ze als kampioen de winter in gaan.
article placeholder

Ben jij ook een echte Ajacied?

Ben jij ook een fanatieke Ajacied die de club dagelijks op de voet volgt? Heb je een ongezouten mening over de club, de technische staf of de spelers? Wil je altijd alles weten van wat er in en rond Amsterdam gebeurd? Dan is Ajaxinside.nl misschien wel op zoek naar jou! Wij zoeken enthousiaste Ajax supporters die een steentje willen bijdragen aan onze website. Ben jij onze nieuwe redacteur, columnist of specialreporter? Lees verder en wie weet lezen duizenden bezoekers binnenkort jouw artikelen op Ajaxinside.nl! Als je dit leest ben je waarschijnlijk een uitstekende aanvulling op ons jonge team! Ben je gedreven en wil je een aandeel hebben in een fansite met passie en diepgang? Neem dan snel contact met ons op! Ajaxinside.nl bestaat sinds 6 oktober 2007. Onze belangrijkste doel is actuele nieuwsvoorziening, maar Ajaxinside.nl biedt meer! Fotoverslagen, columns, interviews, specials, videonieuws, artikelen, videocompilaties en wallpapers. Ajaxinside.nl doet het allemaal onder het motto: alles met passie en diepgang. Redacteur Heb jij zin om direct bij Ajaxinside.nl te beginnen? Dat kan! Geen langdradige sollicitatieprocedure, maar na een korte introductie direct beginnen met schrijven. Als Redacteur speur je websites, kranten en tijdschriften af naar de laatste nieuwsberichten over onze club. Jij weet als geen ander de speerpunten te verzamelen en deze bundel je in een eigen geschreven bericht. Via een handig, snel en gebruiksvriendelijk nieuwssysteem plaats je ze onder je eigen naam op de hoofdpagina van onze website. Je blijft dus niet alleen zelf op de hoogte van de laatste nieuwtjes, maar deelt deze ook met je mede Ajacieden. Ben je geïnteresseerd? Stuur een e-mail via het contactformulier naar onze redactie. Columnist Steek je niet graag jouw mening onder stoelen of banken? Laat dan van je horen, want voor ons doet je mening er toe! Ajaxinside.nl streeft er naar om in een regelmatig tempo columns aan te bieden en is daarom op zoek naar Ajacieden met een ongezouten mening. Het schrijven van een aantrekkelijk stuk dat de aandacht van de lezer trekt en vast houdt is niet eenvoudig. Denk jij te beschikken over een vlugge en scherpe pen en heb je tijd en zin om minimaal één keer per maand een column voor Ajaxinside.nl te schrijven? Stuur een e-mail naar maarten@ajaxinside.nl Klik hier voor eerder gepubliceerde columns (voorbeelden) Specialreporters Neem jij de komst van een nieuwe speler voor kennisgeving aan of ben je juist ook geïnteresseerd naar de persoon achter de voetballer? Ajaxinside.nl is op zoek naar Ajacieden met bovengemiddelde interesse in Ajacieden van nu en spelers van weleer! Wil jij minimaal één keer per maand via uitgebreide specials een uitvoerig en gedetailleerd beeld schetsen van jouw favoriete Ajacieden? Dan ben jij onze nieuwe specialreporter! Stuur een e-mail naar maarten@ajaxinside.nl Klik hier voor eerder gepubliceerde specials (voorbeelden) Ben jij ook een nieuwsjunkie die alles van Ajax wil weten en zit je ook dagelijks achter de computer om alles rond Ajax te volgen? Draag vrijwillig je steentje bij als columnist of specialreporter bij Ajaxinside.nl en neem contact met ons op!
article placeholder

Ajaxinside.nl zoekt enthousiaste Ajacieden!

Ajaxinside.nl is op zoek naar enthousiaste Ajax supporters die een steentje willen bijdragen aan onze website. Volg jij Ajax op de voet en ben jij dagelijks met de club bezig? Dan ben jij wellicht een uitstekende aanvulling op ons jonge team! Ben je gedreven en wil je een aandeel hebben in een fansite met passie en diepgang? Lees dan verder! Ajaxinside.nl bestaat sinds 6 oktober 2007. Onze belangrijkste doel is actuele nieuwsvoorziening, maar Ajaxinside.nl biedt meer! Fotoverslagen, columns, interviews, specials, videonieuws, artikelen, videocompilaties en wallpapers. Ajaxinside.nl doet het allemaal onder het motto: alles met passie en diepgang. Redacteur Heb jij zin om direct bij Ajaxinside.nl te beginnen? Dat kan! Geen langdradige sollicitatieprocedure, maar na een korte introductie direct beginnen met schrijven. Als redacteur speur je websites, kranten en tijdschriften af naar de laatste nieuwsberichten over onze club. Jij weet als geen ander de speerpunten te verzamelen en deze bundel je in een eigen geschreven bericht. Via een handig, snel en gebruiksvriendelijk nieuwssysteem plaats je ze onder je eigen naam op de hoofdpagina van onze website. Je blijft dus niet alleen zelf op de hoogte van de laatste nieuwtjes, maar deelt deze ook met je mede Ajacieden. Vanzelfsprekend kun je op termijn doorgroeien naar redacteur. Ben je geïnteresseerd? Stuur een e-mail via het contactformulier naar onze redactie. Columnist Steek je niet graag jouw mening onder stoelen of banken? Laat dan van je horen, want voor ons doet je mening er toe! Ajaxinside.nl streeft er naar om in een regelmatig tempo columns aan te bieden en is daarom op zoek naar Ajacieden met een ongezouten mening. Het schrijven van een aantrekkelijk stuk dat de aandacht van de lezer trekt en vast houdt is niet eenvoudig. Denk jij te beschikken over een vlugge en scherpe pen en heb je tijd en zin om minimaal één keer per maand een column voor Ajaxinside.nl te schrijven? Stuur een e-mail naar maarten@ajaxinside.nl Specialreporter Neem jij de komst van een nieuwe speler voor kennisgeving aan of ben je juist ook geïnteresseerd naar de persoon naast de voetballer? Ajaxinside.nl is op zoek naar Ajacieden met bovengemiddelde interesse in Ajacieden van nu en spelers van weleer! Wil jij minimaal één keer per maand via uitgebreide specials een uitvoerig en gedetailleerd beeld schetsen van jouw favoriete Ajacieden? Dan ben jij onze nieuwe specialreporter! Stuur een e-mail naar maarten@ajaxinside.nl Ben jij ook een nieuwsjunkie die alles van Ajax wil weten en zit je ook dagelijks achter de computer om alles rond Ajax te volgen? Draag vrijwillig je steentje bij als nieuwsredacteur, columnist of specialreporter bij Ajaxinside.nl en neem contact met ons op! Je krijgt zo snel mogelijk een bericht terug!
article placeholder

Genieten: Jeugdig Ajax in 2003-2004

Het was de laatste keer dat Ajax kampioen werd. Na het voorgaande seizoen de titel op één punt aan PSV te moeten laten gaan, was het voor Ajax in het seizoen 2003-2004 wel raak. Het 29e landskampioenschap kan na de 2-0 winst op NAC Breda uitgebreid worden gevierd in de Amsterdam ArenA, op het Leidseplein en door het hele land. De selectie van Ronald Koeman is op dat moment op papier gemiddeld 23 jaar oud, maar bestaat uit een paar ervaren spelers en veel jonge talenten. De jeugdige selectie Bogdan Lobont (25) is eerste keeper en achter hem rijpt de 21-jarige Maarten Stekelenburg, die uiteindelijk toch nog 11 keer in actie komt voor de Amsterdammers. Ervaren goalie Sander Boschker maakt geen speelminuten. De belangrijkste verdedigers van het seizoen zijn Julien Escudé (24), Zdenek Grygera (23), Johnny Heitinga (20), Nigel de Jong (19) en Maxwell (22). Talenten zijn aangekocht of komen uit de eigen jeugd en vormen samen een betrouwbare verdediging die 31 doelpunten moet incasseren. De overige verdedigers zijn Jelle Van Damme, John O'Brien en Hatem Trabelsi. Thomas Vermaelen maakt zijn debuut in het mooie rood-wit, maar daar blijft het ook bij voor de dan 18-jarige verdediger. Het middenveld bestaat uit de ervaren Tsjech Tomás Galásek (30) en wordt compleet gemaakt door de multi-talenten Wesley Sneijder (19) en Rafael van der Vaart (20). Jari Litmanen heeft wellicht in de kleedkamer nog een belangrijke rol, maar op het veld kan hij geen potten meer breken. Op 9 april besluiten Litmanen en Ajax met onmiddellijke ingang uit elkaar te gaan en vertrekt de legendarische middenvelder naar het Finse FC Lahti. Steven Pienaar, Abubakari Yakubu en Anthony Obodai hebben ook nog een redelijk aandeel in het kampioenschap van de Amsterdammers. In de aanvalslinie is Zlatan Ibrahimovic (22) met 15 doelpunten erg belangrijk. Zijn collega Wesley Sonck (25) scoort in het kampioensjaar 13 doelpunten en de 18-jarige Roemeen Nicolae Mitea speelt vaak en scoort 7 keer. Victor Sikora, Tom Soetaers en Daniël de Ridder spelen ook een flink aantal wedstrijden en scoren allen een paar keer. Yannis Anastasiou komt in de winterstop over van Roda JC en de 30-jarige Griek brengt ervaring in de voorhoede. De 17-jarige Ryan Babel en Tom de Mul komen over uit de A1 en maken hun debuut onder Ronald Koeman. De voorhoede maakt ‘slechts’ 79 doelpunten, wat er 13 minder zijn dan nummer twee PSV. Opvallend De Amsterdam ArenA is in 2003-2004 het domein van Ajax. De Amsterdammers verliezen geen enkel duel in het eigen stadion en spelen niet geflatteerd gelijk tegen het RBC Roosendaal van Robert Maaskant (1-1). Buiten Amsterdam is Ajax niet zo onoverwinnelijk. Er wordt verloren van NAC Breda, FC Twente, SC Heerenveen en FC Utrecht en in Rotterdam en Eindhoven wordt gelijk gespeeld. In de 150e Klassieker won Ajax thuis met 2-0 van Feyenoord. Met Rafael van der Vaart in de punt van de aanval, is het na 11 minuten al beslist. De Heemskerker scoort twee keer, waarvan de eerste zijn onvergetelijke hakbal was. Overzicht in beeld Ajax zingt Shaffy (2003-2004) Een prachtig filmpje wat tekenend is voor het jeugdige en vrolijke vriendenteam. Ajax 2003-2004 – We are the Champions Mooie beelden van het verdiende kampioenschap Hakje Rafael van der Vaart in de Klassieker Nog één keer het prachtige hakje
article placeholder

Column: Jan Vertonghen moet Manneke Ajax worden

Sjaak Swart werd in 1973 omgedoopt als Mister Ajax. In 1992 kreeg Stefan Pettersson dezelfde bijnaam. Een naam om trots op te zijn. Vele supporters hadden gehoopt dat Johnny Heitinga de derde Mister Ajax zou worden. Dat werd hij niet. Een potentiele kandidaat loopt er nog altijd rond in de selectie. De enthousiaste Jan Vertonghen. Vertonghen kwam op zijn vijftiende naar Ajax en debuteerde op zijn negentiende in de hoofdmacht van Ajax. In de jeugdopleiding had hij zich al laten gelden door een fantastisch doelpunt tegen Cambuur Leeuwarden. De supporters hadden geen beeld van de Belg. Zijn positie was onbekend. Hij kon in het centrum van zowel het middenveld als de verdediging spelen. Op links gold hetzelfde. Het bleek een defensieve middenvelder te zijn. Vertonghen is onder tussen een basiskracht en dat is volledig terecht. De Belg is nuchter, heel nuchter. Samen met Vermaelen, Huntelaar en De Jong wellicht de nuchterste jongens in de equipe van Marco van Basten. Vertonghen speelt dit seizoen met veel bravoure en gaat voorop in de strijd. Hij liet zich al drie keer zien tijdens de opstootjes. De Belg duwt en trok, maar was fair. Vertonghen is gegroeid sinds de Olympische Spelen. Dat is duidelijk te zien. Hij eist de bal op, zoekt de flanken, bepaald het tempo en, om het nogmaals aan te geven, gaat voorop in de strijd. Er is een knop om en dat doet het middenveld deugt. Vanmiddag tekende Vertonghen bij. "Ik hou van Amsterdam en van Ajax." Dat waren zijn woorden. Woorden die veelal worden gesproken door een jongen uit Amsterdam. Een jongen die al jaren door de Nederlandse hoofdstad heen loopt. Maar een Belg, van het platteland in Vlaanderen, houd van de wereldstad. De stad met legale prostitutie, met veel legale coffeeshops, veel junkies en vele peperdure winkelstraten. De stad is geliefd. Geliefd bij geboren Amsterdammers, gelieft bij Ajaxsupporters en geliefd bij buitenlandse acteurs. Nog nooit sprak een voetballer zo over de stad van Ajax. Het zijn woorden voor een supporter, ik keek verbaast op. Is Vertonghen niet de ultieme kandidaat om Mister Ajax III te worden. Om in de Vlaamse sfeer te blijven, een Manneke Ajax. Gezien de uitspraak dat hij ook best tot 2014 had willen tekenen zegt genoeg. In dat geval zou hij achtentwintig zijn als hij Ajax zou verlaten. Vertonghen is ook geen speler die het buitenland perse wil opzoeken. Voor mij is het overduidelijk. Jan Vertonghen moet gewoon zijn hele leven in Amsterdam blijven. De stad waarvan hij houd. De stad dat van zijn ploeg en van hem houd. Een speler die speelt met passie, diepgang en veel drive. Een jongen zoals we die graag zien. Een speler die we nog lang en vaak willen zien. Het is alweer heel vroeg om te zeggen, maar Jan, teken alvast maar bij tot je vijfendertigste.
article placeholder

Column: Sno is een grote meneer en miskoop

Ik ben een redelijk genuanceerde Ajacied. Het is niet zo dat als er hier en daar een wedstrijd wordt verloren of als er matig gespeeld wordt, ik ga roepen dat er koppen moeten rollen. De Amsterdam ArenA bestormen of roepen dat de moeder van de voorzitter haar geld verdient achter de ramen, ik zal het niet doen. Kritisch ben ik natuurlijk wel, zo ook op Evander Sno. Toen Marco van Basten en Uri Coronel dit voorjaar naar Amsterdam kwamen, was iedereen behoorlijk benieuwd naar wat er zou gebeuren binnen de club. Er moest worden afgerekend met tien jaar compromiselftallen die niets of nauwelijks iets van waarde hebben bereikt. Compromiselftallen ja. Ik weet niet of het een officieel woord is, ik denk het niet, maar het dekt de hele lading van wat ik bedoel. Het ja-we-moeten-toch-ook-nog-iets-voor-de-breedte-hebben-gehalte (dat is zeker geen goed Standaardnederlands) moest verdwijnen, om in de toekomst nog iets te kunnen betekenen. Er moesten behoorlijk wat zwakke broeders vertrekken uit de selectie, maar nog beter, er werden ook flink wat miljoenen uitgetrokken om het team te versterken. Er werden een aantal mooie aankopen gedaan en dan ook nog Evander Sno. Evander Sno vertrok op zijn achttiende uit de jeugdopleiding van Ajax naar Feyenoord. Toen dit geen succes bleek, vertrok hij naar NAC. Na 14 prima officiële wedstrijden in de ploeg van de club uit Breda, tekende Sno een contract bij het Schotse Celtic. In het eerste seizoen speelde hij 18 keer en in zijn tweede seizoen 12 keer. Niet bepaald een onomstreden basisspeler. Op de Olympische Spelen van afgelopen zomer, kon hij niet overtuigen en was hij absoluut geen steunpilaar. Toch sloeg de hoogmoedswaanzin bij Sno volledig toe. Sno vindt zichzelf waarschijnlijk beter dan iedereen, maar in ieder geval beter dan Riquelme: “Ik ben geen speler die achter anderen aanloopt. Als jij sterker bent, komt-ie achter jou aan. Als het nou Messi was..." Zo ging hij geheel in tegen de opdracht van trainer Foppe de Haan. Nu heb ik niks te maken met Foppe de Haan, maar lijkt me dat toch niet de bedoeling van een trainer-speler relatie, dat als je een opdracht krijgt, dat je die naast je neerlegt. Sno vindt zichzelf dus een grote meneer, die niet achter anderen aanloopt, ondanks de opdracht van de trainer. Toen het nieuws bekend werd dat Sno was aangetrokken, waren er al veel twijfels bij de supportersschare. Toen hij in de eerste wedstrijd van het seizoen werd verkozen boven Ismail Aissati op het middenveld, zorgde dat voor veel gefronste wenkbrauwen. Dat werd na het zien van de eerste wedstrijden niet veel beter, hoewel hij zelf vond dat hij goed speelde tegen Willem II en Roda JC. Nu zijn er vijf wedstrijden gespeeld en staat Sno al niet meer in de basis en dat is volkomen terecht. Natuurlijk zijn het pas vijf wedstrijden en is het misschien nog te vroeg om te oordelen blabla… mocht hij nog uit de verf komen, dan zal ik dat ook opschrijven, maar ik vrees van niet. Evander Sno is namelijk traag. Hij haalt door zijn handelingssnelheid consequent de snelheid uit het Ajax spel, maakt verkeerde keuzes, heeft een matig trap en is nonchalant in de passing. Maar het gaat me eigenlijk nog niet eens zo om Sno. Geloof me, ik ben onbevooroordeeld, maar ik heb wel al genoeg gezien. Met Vertonghen, Gabri, Lindgren, Aissati, Sulejmani, De Jong, Leonardo, van der Heijden, Enoh, Donald, Anita en Emanuelson in de selectie is er absoluut geen ruimte voor Evander Sno. Evander Sno vindt zichzelf dus een grote meneer. Ik ook. Als ik naar zijn postuur kijk. Maar bovenal vrees ik dat Sno een grote miskoop is.