article placeholder

Column: Het geluk van de UEFA Cup

Ajax speelt dit seizoen in de UEFA Cup. Dit is een logisch gevolg van de wedstrijden van zaterdag 10 mei in Enschede en zondag 18 mei in Amsterdam. Een optelsom van de uitwedstrijd (2-1) en thuiswedstrijd (0-0) tegen FC Twente betekende dat 'De Tukkers' het dit seizoen wel mochten proberen in de Champions League en Ajax mag strijden om de UEFA Cup. In Europa speelt Ajax dit seizoen dus niet op dinsdag of woensdag, maar op donderdag. Verdrietige conclusie; dit was in de vorige twee seizoenen niet anders. Vorig seizoen verloren we immers in de voorronde van de Champions League van Slavia Praag en het jaar ervoor was FC Kopenhagen in twee keer te sterk. De eerste donderdag is alweer voorbij. Ajax won met 1-4 bij het nietige FK Borac en zal doordringen tot de groepsfase van het toernooi. Van mij geen arrogantie hoor, dat lijkt me niet op zijn plaats, nadat we vorig seizoen door Dinamo Zagreb in de tweede wedstrijd werden uitgeschakeld. Maar oké, op 20 minuten begin tweede helft na, was Ajax oppermachtig in Belgrado. Natuurlijk willen bestuur, trainers, spelers en supporters, allemaal dat Ajax Champions League speelt. In sportief opzicht is dat het hoogste en spelen in de Champions League legt de clubkas ook geen windeieren. Toch ben ik tevreden. Het is een geluk bij een ongeluk is dat we dit jaar geen Champions League spelen, maar naar de groepsfase van de UEFA cup gaan. Na de basisschool, kwam ik terecht in een MAVO/HAVO brugklas. Vanzelfsprekend ging ik mijn uiterste best doen, om samen met mijn vrienden, naar de HAVO te gaan. Het hele jaar lag ik op koers om naar de HAVO te gaan, tot het één-na-laatste rapport. Het zou kielekiele worden of ik het zou halen. Mijn vader werd ziek. Drie vrienden haalden het en ik ging naar de MAVO. De moeder van Frank, één van die vrienden, heeft me nog weleens ingefluisterd dat ze dacht dat ik slimmer en pienterder was dan haar zoon. De MAVO voelde als een teleurstelling, iets van onder mijn niveau, maar het was niet anders. Ik haalde mijn MAVO eenvoudig en besloot niet de HAVO te doen, maar naar de middelbare Hotelschool te gaan. Een hele nieuwe opleiding, met andere mensen en niet meer de ‘kinderachtige’ middelbare school benadering. Frank moest alles op alles zetten om zijn HAVO te halen, maar behaalde zijn diploma en ging HBO doen. Na een half jaar bleek Frank het niet te halen en na enigszins twijfelen, besloot hij ook middelbare hotelschool te doen, weliswaar versneld. Frank en ik mochten op dezelfde dag ons diploma ophalen. Inmiddels ben ik doorgegroeid naar een HBO, een hele andere richting. Ik volg colleges en maak projecten samen met mensen die van de HAVO afkomen. Vaak zijn ze een paar jaar jonger en weten ze nog niet precies hoe het allemaal werkt. Gespeend door mijn leeftijd en ervaringen op stages en in het bedrijfsleven, gaat het me allemaal makkelijk af en heb ik een leidende rol in de projecten. Achtereenvolgend werden we uitgeschakeld door FC Kopenhagen, Slavia Praag en Dinamo Zagreb. Toch niet de grootste tegenstanders. Wat hebben Maarten Stekelenburg, Thomas Vermaelen, Urby Emanuelson, Jan Vertonghen, Luis Suárez, Miralem Sulejmani en Klaas-Jan Huntelaar nou bereikt? Dat zijn toch niet de minste spelers uit onze selectie. Wat persoonlijke prijsjes, een KNVB-beker, Johan Cruijff schaal of hooguit een kampioensschap van de Nederlandse competitie? Een uitzondering daar gelaten hebben de spelers niets of nauwelijks iets bereikt. Al helemaal niet in Europa. Stekelenburg behoorde tot de selectie van Ajax toen ze in het seizoen 2002-2003 in de kwartfinale van de Champions League werden uitgeschakeld tegen AC Milan. Hij was echter geen basisspeler. Verder niets, niemand met die relevante ervaring. Zelfs Marco van Basten maakt bij Ajax zijn debuut als clubcoach. Soms moet je kunnen toegeven dat je ergens nog niet klaar voor bent. Ajax is nog niet klaar voor de Champions League en speelt UEFA Cup. We spelen in ieder geval nog zes wedstrijden, hebben op zijn minst een redelijke kans om door te gaan en doen veel ervaring op. Dat is het geluk van de UEFA Cup.
article placeholder

Column: Een kampioensselectie? Of toch niet?

De afgelopen vier jaar heb ik iedere zomer gedacht dat we negen maanden later op het Leidseplein zouden staan. De huldiging van ‘ons aller Ajax’ is echter lang uitgebleven. Helaas. Want elk jaar leek onze selectie goed genoeg om PSV van de troon te stoten. Ook nu heb ik weer hetzelfde gevoel, het ‘hosanna gevoel’. Maar is dit terecht, of toch niet? Met de komst van Darío Cvitanich, Oleguer Presas Renom, Miralem Sulejmani, Ismaïl Aissati en Evander Sno heeft Ajax goed ingekocht naar mijn mening. Weinig spelers zijn vertrokken, anders dan vorig jaar toen basisspelers als Wesley Sneijder, Tom de Mul en Ryan Babel vertrokken en Jaap Stam na twee á drie maanden zijn schoenen aan de willigen heeft gehangen. Daarnaast zijn bijna alle vervangers door het ijs gezakt. Kennedy Bakircioglü, Dennis Rommedahl en Jürgen Colin kwamen kwaliteit te kort en ook Albert Luque kon de hoge verwachtingen niet waar maken. De spelers die dit jaar zijn aangetrokken zijn, in tegenstelling tot vorig jaar, een stuk jonger. Daarnaast is enkel Johhny Heitinga een groot gemis, maar Oleguer heeft met zijn ervaring bij FC Barcelona voldoende kwaliteiten om het gevallen gat op te vullen. De interesse van topclubs in spelers als Klaas-Jan Huntelaar, Thomas Vermaelen, Maarten Stekelenburg en Urby Emanuelson werd door Ajax eindelijk een keer afgewimpeld. Zo is de basis blijven staan en kan Marco van Basten de stijgende lijn voortzetten. Ook qua talenten uit de eigen opleiding staat het er dit jaar beter voor. Siem de Jong, Gregory van der Wiel, Javier Martina, Donovan Slijngard en Jan-Arie van der Heijden speelden of trainden afgelopen seizoen al enkele keren mee met het eerste elftal. Nu zijn deze talenten verder ontwikkeld en heeft Van Basten de beschikking over een talentvolle garde. Dit aangevuld met potentiële spelers voor het eerste elftal uit Jong Ajax, zoals Daley Blind, Toby Alderweireld en John Goossens, mogen de Amsterdammers niet klagen als het over talentvolle jeugdspelers gaat. Ook de concurrentie dient te worden uitgelicht als we gaan spreken over kampioenskansen. PSV is in mijn optiek de enige club die het Ajax lastig kan maken. Echter door het vertrek van twee steunpilaren, Jefferson Farfán en Gomes, zie ik Ajax aan het einde van dit seizoen boven PSV staan in de eindstand van de Eredivisie. Feyenoord strijdt al jaren niet meer mee om het kampioenschap en AZ moet van té ver komen om tot het einde mee te blijven strijden. Na alles op een rijtje te hebben gezet, zeg ik wederom dat Ajax kampioen gaat worden. Vijf maal is tenslotte scheepsrecht? Of toch niet?